Hydroizolacja ścian fundamentowych – jak dobrać materiał do poziomu zawilgocenia?

Hydroizolacja ścian fundamentowych powinna być dobrana do warunków gruntowo-wodnych, a nie wyłącznie do rodzaju budynku. Innego zabezpieczenia wymaga fundament narażony jedynie na okresową wilgoć z gruntu, a innego ściana piwniczna, przy której może pojawiać się spiętrzająca się woda opadowa lub wyższy poziom wód gruntowych. Błędem jest traktowanie każdej izolacji tak samo, ponieważ zbyt słaba warstwa może szybko stracić szczelność, a źle dobrany materiał utrudni późniejsze ocieplenie lub zasypanie wykopu. Przed wyborem produktu trzeba ocenić poziom zawilgocenia, rodzaj podłoża, stan ścian, sposób odwodnienia terenu i planowane warstwy ochronne. Dopiero wtedy można dobrać masę hydroizolacyjną, liczbę warstw i sposób aplikacji.

Izolacja przeciwwilgociowa a przeciwwodna

Podstawowe rozróżnienie dotyczy izolacji przeciwwilgociowej i przeciwwodnej. Izolacja przeciwwilgociowa sprawdza się tam, gdzie fundament ma kontakt głównie z naturalną wilgocią gruntu, ale nie jest narażony na długotrwałe parcie wody. Może dotyczyć budynków bez piwnic, posadowionych na przepuszczalnym gruncie i dobrze odwodnionym terenie. Izolacja przeciwwodna jest potrzebna wtedy, gdy przy ścianie może gromadzić się woda, grunt słabo przepuszcza opady, działka ma spadki kierujące wodę w stronę budynku albo fundamenty znajdują się w trudniejszych warunkach. W takim przypadku znaczenie ma nie tylko sam materiał, ale też odpowiednia grubość powłoki, ciągłość izolacji, zabezpieczenie narożników, przejść instalacyjnych i połączenia ściany z ławą fundamentową.

Ocena podłoża i źródła wilgoci

Przed wykonaniem hydroizolacji trzeba sprawdzić, skąd bierze się wilgoć i w jakim stanie jest podłoże. Ściana fundamentowa powinna być nośna, oczyszczona z luźnych fragmentów, kurzu, błota, resztek zaprawy, starych powłok i ostrych nierówności. Ubytki, raki betonowe oraz większe szczeliny należy naprawić przed aplikacją właściwej izolacji. Ważne jest także rozpoznanie, czy problem dotyczy wilgoci gruntowej, wody opadowej zalegającej przy budynku, nieszczelnego odwodnienia, braku drenażu czy podciągania kapilarnego. Sama masa izolacyjna nie rozwiąże wszystkich problemów, jeśli woda stale napiera na ścianę, a teren nie odprowadza jej od fundamentów. Dlatego dobór materiału powinien iść w parze z oceną spadków terenu, rur spustowych, opaski wokół budynku i ewentualnego drenażu.

Materiał do trudniejszych warunków

Przy większym ryzyku zawilgocenia warto wybierać materiały elastyczne, przeznaczone do izolacji grubowarstwowych, które po związaniu tworzą szczelną powłokę i mogą mostkować drobne rysy podłoża. Bitflex 2K jest przykładem masy dwuskładnikowej, która może być stosowana przy izolacjach fundamentowych narażonych na wilgoć i wodę. Tego typu rozwiązanie sprawdza się szczególnie tam, gdzie potrzebna jest grubsza, ciągła warstwa hydroizolacji oraz możliwość pracy na powierzchniach o zróżnicowanej chłonności. Przy ścianach piwnicznych, cokołach i fundamentach ważne jest też to, czy materiał można łączyć z płytami EPS lub XPS stosowanymi do ochrony cieplnej i mechanicznej. Należy jednak pamiętać, że skuteczność zależy od prawidłowego wymieszania składników, przygotowania podłoża i zachowania zaleceń dotyczących grubości warstw.

Warstwy, ochrona i dobór produktu

Hydroizolacja fundamentów nie kończy się na samym nałożeniu masy. Powłoka musi zostać wykonana w odpowiednich warunkach, chroniona przed deszczem, uszkodzeniem mechanicznym i zbyt szybkim zasypaniem. Szczególnej staranności wymagają narożniki, styki ławy ze ścianą, dylatacje, przejścia rur i miejsca połączeń różnych materiałów. W SKLEP-KOWALCZYK.PL dostępny jest nexler bitflex 2k, czyli dwuskładnikowa masa hydroizolacyjna do izolacji przeciwwilgociowych i przeciwwodnych. Nexler 2K warto rozważyć wtedy, gdy potrzebna jest elastyczna, grubowarstwowa powłoka do zabezpieczenia fundamentów przed wilgocią i wodą. Przed zakupem najlepiej określić poziom zawilgocenia, powierzchnię ścian, wymaganą grubość izolacji, zużycie materiału oraz sposób późniejszego zabezpieczenia powłoki przed uszkodzeniem podczas zasypywania wykopu.